Hot topics

5 Gum i WANNABE MAGAZINE vas pozivaju da nam ispričate kako ste ostvarili svoj najveći san!

Jedini trend koji treba da pratimo ove godine

Kako se “radi” ljubav prema sebi u 2020?

Sa liste (neispunjenih) odluka: 5 saveta kako da uspešno dođeš do željene figure

4 znaka Zodijaka koji će procvetati tokom 2020. godine

8 efikasnih načina da prevaziđeš kreativne blokade na poslu

Minimalisti, ovo će biti vaši omiljeni prolećni trendovi!

Detoks plan ishrane za sve nas koje nikada nemamo vremena!

5 #wellness rezolucija kojih ćeš želeti da se pridržavaš ove godine

Makeup trendovi koji će dominirati u 2020.

1/2

Neposredno pre nego što je radikalna, pionirska feministička umetnica Carolee Schneemann umrla 2019. u 79-toj godini, ustanove su konačno vrednovale njen rad, dodelivši joj Zlatnog lava na Venecijanskom bijenalu i upriličivši svoju prvu sveobuhvatnu retrospektivu na MoMA PS1. Umetnica najpoznatija po delima koja uključuju Meat Joy (1964) i Interior Scroll (1975), često je koristila svoje telo kako bi izazvala patrijarhat i ispitala ulogu ženske senzualnosti u mogućnosti ličnog i političkog oslobođenja od strogih društvenih i estetskih konvencija.

Zbog svojih napora, Schneemann je izbačena sa Bard Koledža, fizički napadnuta tokom jednog performansa i odbijena od strane feministkinja. Ipak, njene hrabre provokacije tabua i tradicije, uticale su na mnoge umetnice, poput Valie Export, Guerrilla Girls, Tracey Emin i Karen Finley, pa je u mnogim krugovima priznata kao pramajka feminističke umetnosti. Njena zaostavština nagrađena je izborom ikoničnih dela u sekciji “Okrutni optimizam” na Felix LA Sajmu umetnosti.

Iako je postala slavna zahvaljujući umetnosti performansa, Schneemann je karijeru započela kao slikarka: “Još uvek sam slikarka i umreću kao slikarka. Sve što sam kasnija razvila produžetak je vizuelnih principa platna”, izjavljivala je. Njeno učestvovanje na sceni, uključujući rad sa Judson Danse Theater, vreme provedeno u Vorholovom ateljeu, kao i učestvovanje u zbivanjima poput Site (1964) Roberta Morrisa u kojem se pojavila na pozornici kao Maneova Olympia, pokazalo se presudnim za oblikovanje njenog vlastitog koncepta “kinetičkog teatra”.

Njen rad postao je šire poznat sa zloglasnom izvedbom i filmom iz 1964. godine Meat Joy. Ova “svetkovina mesa kao materijala” prepuna nagih tela, sirove ribe, kokoši i kobasica bila je aktualna u isto vreme kao i senzacionalistička Viennese Aktionist grupa, te je donekle delila preokupacije ovih umetnika koji su je nazivali svojom “ludom sestrom”. Schneemann je predstavila Meat Joy kao “erotski obred” ističući ljudsku seksualnost i dionizijsku ekstazu snažnim i subverzivnim afirmativnim duhom.

Editors choice